Strona wykorzystuje pliki cookies.

Korzystając z nią wyrażasz zgodę na używanie cookie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. W każdej chwili możesz zmienić ustawienia przeglądarki decydujące o ich użyciu.








... pełny artykuł jest na 4 stronie „PEN. Cukrzyca i Otyłość” w wersji PDF




ROZMOWA Z AUTORYTETEM


Liczy się wiedza, ale bardziej osobowość


Z prof. dr hab. BOGNĄ WIERUSZ-WYSOCKĄ, emerytowanym kierownikiem Katedry i Kliniki Chorób Wewnętrznych i Diabetologii Uniwersytetu Medycznego w Poznaniu, ordynatorem Oddziału Chorób Wewnętrznych i Diabetologii Szpitala im. F. Raszei, rozmawia Andrzej Karnowski



- Cukrzyca kobiet bywa nieco inna niż cukrzyca mężczyzn. I chyba nie tylko ma na to wpływ płeć. Dlaczego cukrzyca uważana jest za schorzenie o wiele bardziej dotkliwe dla kobiet niż dla mężczyzn?

Nie można powiedzieć, że cukrzyca jest inną chorobą u kobiet i u mężczyzn. Inne natomiast są problemy w czasie jej przebiegu. Podobnie jak inne problemy dotyczą osób z cukrzycą typu 1. i typu 2.

Osoby z cukrzycą typu 1. wiedzą, że z chorobą będą musiały żyć przez całe swoje długie życie. Pacjenci dobrze wyedukowani i zmotywowani do leczenia mają perspektywę życia wynoszącą jeszcze pięćdziesiąt, sześćdziesiąt lat i dłużej. Dla kobiet z cukrzycą odróżniającym od mężczyzn problemem jest okres ciąży, do którego należy się odpowiednio przygotować. W okresie samej ciąży cukrzyca musi być bowiem idealnie wyrównana metabolicznie, aby urodzić zdrowe dziecko. U młodych kobiet z cukrzycą częściej też niż mężczyzn występują zaburzenia odżywiania. U ok. 30 proc. spośród nich stwierdza się anoreksję lub bulimię. Osoby z cukrzycą typu 1. wiedzą bowiem, że insulinoterapia może (ale nie musi) doprowadzić do przyrostu masy ciała. Problemy zaburzeń żywienia wiążą się przede wszystkim z typem osobowości pacjenta, a cukrzyca stanowi jedynie czynnik sprzyjający do ich rozwoju. Kobiety z cukrzycą typy 2. z kolei, zwłaszcza mniej aktywne zawodowo i społecznie, częściej mają depresję lub też napady nocnego objadania się. U młodych mężczyzn z cukrzycą typu 1. też coraz częściej występują zaburzenia odżywiania. W mniejszym jednak stopniu polegają one na ograniczaniu pokarmu. Dominuje natomiast w tych przypadkach przesadna, niekontrolowana aktywność fizyczna.

- A trudności ze zmianą niekorzystnych nawyków żywieniowych?

U osób z cukrzycą typu 2. istotnym problemem są z kolei złe nawyki żywieniowe, które trudno w starszym wieku wyplenić. U mężczyzn już nawet jedno czy dwa piwa wieczorem to ogromna „bomba” kaloryczna. Bardziej ciężko iść potem na intensywny spacer.

- Panie i panowie mają jednak rozmaite, różniące się od siebie, problemy o charakterze seksualnym.


...




... pełny artykuł jest na 4 stronie „PEN. Cukrzyca i Otyłość” w wersji PDF








SPIS TREŚCI





* - artykuł pełny




O nas/Prenumerata/Reklama/Kontakt









Copyright © 2013-2016 www.lekmedia.pl www.diabetycy24.pl www.cukrzyca-vademecum.pl

*


Rozpowszechnianie jakichkolwiek artykułów i materiałów zamieszczonych w portalu www.magazynpen.com.pl jest dozwolone wyłącznie za zgodą właściciela portalu.