Strona wykorzystuje pliki cookies.

Korzystając z nią wyrażasz zgodę na używanie cookie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. W każdej chwili możesz zmienić ustawienia przeglądarki decydujące o ich użyciu.








... pełny artykuł jest na 8 stronie „PEN. Cukrzyca i Otyłość” w wersji PDF




NIE KRZEPI, A SZKODZI


Napoleon i cukier


Na pytanie, co ma Napoleon do cukru, niewiele osób potrafi odpowiedzieć. Większość wzrusza ramionami, albo zbywa indagującego czymś w rodzaju: a co, pił gorzką kawę?




Tymczasem to cesarz Bonaparte sprawił, że słodycz uzyskiwana z buraków, dostępna jest w każdym sklepie, że setki, a może nawet tysiące rodzajów łakoci, kusi wzrok i powoduje odkładanie się wałeczków tłuszczu na biodrach. Najpierw jednak był Aleksander Macedoński, równie znakomity wódz i też zasłużona postać w długich., pasjonujących niczym kryminał, dziejach słodkiej używki.

Hinduska sól

Dzisiaj przyjmuje się za pewnik, że trzcina cukrowa pochodzi z Melanezji. Jakieś 8 tysięcy lat przed Chrystusem roslina ta, poprzez wyspy Salomona i Nowe Hebrydy, dotarła na Nową Kaledonię. Dwa tysiące lat zajęła jej wędrówka na wschód, na wyspy Fidżi, i na zachód - poprzez Celebes, Borneo, Jawę i Sumatrę - do Indochin, Indii i Chin.

W Indiach Wschodnich trzcina cukrowa miała doskonałe naturalne warunki do wegetacji. W ciepłych, wilgotnych nizinach rzeki Ganges, jej łodygi wyrastały wysoko. Szybko też odkryto słodki smak miąższu tej rośliny. Do dzisiaj zresztą we wszystkich krajach tropikalnych żuje się i wysysa kawałki trzciny. Jak również wyciska i pije sok. Na ulicach miast czy to w Indiach, czy na Kubie, stoją prymitywne urządzenia, miażdżące łodygi. Słodki, orzeźwiający napój sprzedaje się przechodniom.

Następnym krokiem, dokonanym w Indiach, było zagęszczanie wyciskanego soku tak długo, aż uzyskiwano z niego słodką masę. Z soku wytwarzano także sfermentowany napój.

Do bliskiego nam świata wiadomość o nadzwyczajnej roślinie z Indii Wschodnich, która ma słodki smak, dotarła z wojskami Aleksandra Macedońskiego, około 400 lat przed naszą erą. Nearchos z Krety, admirał wodza, gdy żeglował wzdłuż wybrzeży, od ujścia Indusu aż do Eufratu, musiał poznać jej właściwości, może nawet został uraczony dziwnym napojem i pierwszy doniósł o istnieniu rośliny dającej „miód bez pszczół”. Nie umiano tego specjału nazwać , używano określeń „trzcinowy miód“ i „hinduska sól“. Miano Saccharum nadali mu dopiero Rzymianie. Kosztował on jednak hoendalne ceny i w owym okresie importowano jedynie znikome ilości.


...




... pełny artykuł jest na 8 stronie „PEN. Cukrzyca i Otyłość” w wersji PDF








SPIS TREŚCI





* - artykuł pełny




O nas/Prenumerata/Reklama/Kontakt









Copyright © 2013-2016 www.lekmedia.pl www.diabetycy24.pl www.cukrzyca-vademecum.pl

*


Rozpowszechnianie jakichkolwiek artykułów i materiałów zamieszczonych w portalu www.magazynpen.com.pl jest dozwolone wyłącznie za zgodą właściciela portalu.