Strona wykorzystuje pliki cookies.

Korzystając z nią wyrażasz zgodę na używanie cookie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. W każdej chwili możesz zmienić ustawienia przeglądarki decydujące o ich użyciu.








... pełny artykuł jest na 15 stronie „PEN. Cukrzyca i Otyłość” w wersji PDF




OKULISTYKA NA CO DZIEŃ


Leki podawane do oka


Choroby narządu wzroku są wynikiem zmian patologicznych o różnym podłożu oraz wszelkiego rodzaju urazów – mechanicznych, termicznych. W przypadku cukrzycy to najczęściej występujące powikłanie tej choroby. Skuteczne podawanie przez pacjenta leków do oka nie jest łatwe. Mamy nadzieję, że nasze rady i wskazówki pomogą diabetykom poznać istotę tego problemu.



Leki do oczu stanowią jałowe preparaty do podania do worka spojówkowego, na gałkę oczną lub do jej wnętrza w celu leczniczym, profilaktycznym lub diagnostycznym. Osiągnięcie efektu leczniczego zależy od wielu czynników: rodzaju schorzenia i stanu jego zaawansowania, sposobu leczenia, wyboru odpowiedniej substancji leczniczej i rodzaju postaci leku.

Sposób miejscowego podawania leków jest różny w zależności od położenia struktur oka, do których mają one dotrzeć.

W zależności od konsystencji leki do oczu dzielimy na:

  • postacie płynne - krople, płyny, wstrzyknięcia do oczu, zawiesiny, emulsje,
  • postacie półstałe - żele i maści,
  • postacie stałe: proszki do sporządzanie kropli i płynów ocznych, wkładki do oczu (inserty), systemy terapeutyczne

Krople do oczu są to jałowe lub olejowe roztwory albo zawiesiny jednej lub kilku substancji leczniczych, przeznaczone do wkraplania do worka spojówkowego lub na gałkę oczną. Płyny do oczu to jałowe, wodne roztwory przeznaczone do przemywania i płukania oczu w celu usunięcia ciała obcego lub w przypadku podrażnienia gałki ocznej.

Maści do oczu to jałowe preparaty przeznaczone do umieszczania w worku spojówkowym lub nanoszone na brzegi powiek. Mogą mieć postać maści, kremu lub żelu o miękkiej konsystencji ułatwiającej aplikację i rozprzestrzenianie. Wkładkę do oczu stanowi zbiornik z substancją leczniczą o budowie matrycowej lub z błoną regulującą uwalnianie substancji leczniczej. Po podaniu kropli do oka tylko nikły procent substancji aktywnej jest w stanie zatrzymać się na powierzchni rogówki i ulec wchłonięciu tą drogą. Jej przeważająca ilość jest resorbowana przez o wiele większą powierzchnię spojówki skąd przez naczynia dostaje się do układu krążenia. Powierzchnia oka i worek spojówkowy wypełnione łzami nie są w stanie pomieścić więcej niż część z jednej kropli leku podanej do oka. Tak więc należy wkraplać nie więcej niż jedną kroplę leku do dalszego sklepienia worka spojówkowego w jego części środkowej lub skroniowej, z dala od mięska łzowego. Nadmiar leku jest zasysany przez punkty łzowe do woreczka łzowego, skąd przedostaje się do gardła i dalej do przewodu pokarmowego.


...




... pełny artykuł jest na 15 stronie „PEN. Cukrzyca i Otyłość” w wersji PDF








SPIS TREŚCI





* - artykuł pełny




O nas/Prenumerata/Reklama/Kontakt









Copyright © 2013-2016 www.lekmedia.pl www.diabetycy24.pl www.cukrzyca-vademecum.pl

*


Rozpowszechnianie jakichkolwiek artykułów i materiałów zamieszczonych w portalu www.magazynpen.com.pl jest dozwolone wyłącznie za zgodą właściciela portalu.