Strona wykorzystuje pliki cookies.

Korzystając z nią wyrażasz zgodę na używanie cookie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. W każdej chwili możesz zmienić ustawienia przeglądarki decydujące o ich użyciu.








... pełny artykuł jest na 21 stronie „PEN. Cukrzyca i Otyłość” w wersji PDF




Cukrzyca w porę dostrzeżona


Najpierw pacjent idzie do lekarza rodzinnego. To od jego wiedzy i czujności zależy, czy choroba zostanie w porę dostrzeżona



Podstępność cukrzycy obrazują powtarzane często na prelekcjach, plakatach zestawienia, że oto z dwóch osób chorych jedna nie wie, że choruje.

A zatem jeśli w Polsce mamy szacunkowo dwa miliony osób z cukrzycą, to tylko połowa z nich ma tego świadomość, a jeszcze mniej prawidłowo się leczy. Oddaje to wielką wagę poprawy działań właśnie na pierwszej linii - w wykrywaniu i następnie prawidłowym prowadzeniu cukrzycy.

Dlaczego rozpoznanie się opóźnia?

Jest grupa lekarzy rodzinnych, którzy mają całkiem niezłe wyniki w wykrywaniu i prawidłowym leczeniu cukrzycy, ale też spora część - by nie powiedzieć reszta - nie potrafi jej rozpoznać, a także dobrze leczyć.

Niestety, regionalni konsultanci ds. diabetologii tę opinię potwierdzają. Jeśli przy teście obciążenia glukozą lekarz bagatelizuje wynik 140-150 mg/dl albo też wynik badania poziomu cukru na czczo wynoszący 110-120 mg/dl, to nic dziwnego, że rozpoznanie cukrzycy u pacjentów się opóźnia. Dowiadują się o tym dopiero, gdy pojawiają się nieodwracalne powikłania – zaburzenia wzroku, niewydolność nerek czy problemy związane ze stopą cukrzycową. Wówczas trudno o dobre wyniki leczenia i zadowalającą jakość życia pacjenta.

Wielu lekarzy wpisuje się do tej grupy lekarzy rodzinnych, którzy potrafią tropić cukrzycę, zawczasu ostrzegać pacjentów zagrożonych o nadciągającym niebezpieczeństwie i wreszcie radzić sobie w prowadzeniu słodkiej choroby, jeśli już jest ona faktem.

Do grupy ryzyka należą ludzie starsi, otyli, cierpiący na nadciśnienie i inne choroby naczyniowo-sercowe. Rolą lekarza rodzinnego jest „wyłapać” tych, którzy przychodzą i mówią o swoich pewnych przypadłościach.

Jeśli ktoś skarży się na przykład na ciągłą senność, wzmożone pragnienie, częste oddawanie moczu czy kłopoty z gojeniem się rany, zwłaszcza na nodze, to już zapala się czerwone światło, że u pacjenta coś z gospodarką węglowodanową może być nie tak. Lekarz rodzinny powinien wtedy jeszcze dopytać o nawracające infekcje, chudnięcie, osłabienie wzroku. Zadać też „pytania krępujące” kobiecie – o świąd narządów rodnych, mężczyźnie – o zaburzenia potencji. Takimi objawami może się przecież manifestować hiperglikemia.

Pacjent musi sam chcieć


...




... pełny artykuł jest na 21 stronie „PEN. Cukrzyca i Otyłość” w wersji PDF








SPIS TREŚCI





* - artykuł pełny




O nas/Prenumerata/Reklama/Kontakt









Copyright © 2013-2016 www.lekmedia.pl www.diabetycy24.pl www.cukrzyca-vademecum.pl

*


Rozpowszechnianie jakichkolwiek artykułów i materiałów zamieszczonych w portalu www.magazynpen.com.pl jest dozwolone wyłącznie za zgodą właściciela portalu.