Strona wykorzystuje pliki cookies.

Korzystając z nią wyrażasz zgodę na używanie cookie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. W każdej chwili możesz zmienić ustawienia przeglądarki decydujące o ich użyciu.

Zamknij






Plebiscyt - Dobre dla Diabetyka






...pełny artykuł jest na 10 stronie „PEN. Cukrzyca i Otyłość” w wersji PDF

Nie taki diabeł straszny, jak ...


Dziecko z cukrzycą w szkole


Wraz z rozpoczęciem roku szkolnego wraca problem dzieci z cukrzycą. Większość z nich doskonale sobie radzi. Potrafi zmierzyć poziom cukru we krwi i w przypadku wystąpienia hipoglikemii czy hiperglikemii odpowiednio zadziałać. Są i takie dzieci, które nie radzą sobie z tymi obowiązkami. Szczególnie te w młodszych klasach i te, u których dopiero co rozpoznano cukrzycę.


Uczniowie powinni sprawdzać poziom cukru przed posiłkami i aktywnością fizyczną lub przy pojawieniu się hipo- i hiperglikemii. U niektórych uczniów, zwłaszcza młodszych, początkowe objawy spadku lub wzrostu poziomu glikemii mogą być słabo widoczne. Starsi uczniowie mogą wyczuwać zmiany poziomu glukozy, zanim  objawy zostaną zauważone przez inne osoby. Młodsze dzieci powinny być uważnie obserwowane, a w przypadku jakichkolwiek wątpliwości, należy umożliwić przeprowadzenie pomiaru cukru. U starszych dzieci, które samodzielnie wykonują pomiary, należy uwzględnić możliwość, że zmiany zachowania i samopoczucia mogą być powodowane przez wahania cukru. Należy wcześniej ustalić, gdzie będą dokonywane pomiary - w klasie czy w wydzielonym przez szkołę miejscu, np. W dostępnym dla uczniów , gabinecie lekarskim. Przeprowadzanie pomiaru nie stanowi zagrożenia dla innych uczniów i personelu szkolnego, nie zakłóca toku lekcji. Kwestię tę należy ustalić w rozmowie ucznia, rodziców i nauczyciela. Tak samo, jak sposób przechowywania zużytych pasków i innych zapasowych akcesoriów niezbędnych w samokontroli cukrzycy.

Zdarza się, że nauczyciele, którzy nie mieli dotychczas styczności z osobami z cukrzycą boją się, że w wielu przypadkach nie poradzą sobie, nie będą wiedzieli, jak zareagować, gdy uczeń będzie potrzebował pomocy. Boją się też, że diabetyk będzie rozpraszał innych uczniów, przeszkadzał w prowadzeniu lekcji. Boją się odpowiedzialności w przypadku spóźnionej pomocy choremu dziecku. W wielu szkołach prowadzone są szkolenia na tę i inne podobne sytuacje. Nauczyciel wie wówczas jak ma reagować w przypadku wystąpienia hipo- czy hiperglikemii, wie, jak obsłużyć glukometr albo pompę insulinową. Jest w stanie zaobserwować zachowanie ucznia, zrozumieć z czego ono wynika i w odpowiednim czasie zareagować. Nauczyciel biorąc na siebie odpowiedzialność opieki nad dzieckiem z cukrzycą powinien wiedzieć, że nie jest to zadanie przekraczające jego możliwości.

Warto porozmawiać

...


...pełny artykuł jest na 10 stronie „PEN. Cukrzyca i Otyłość” w wersji PDF